"bu dünya sevenlere bir tuzaktır ruknettin..."

I ruknettin'in kalbi için kehanetler

I kemal sayar

&

Ruknettin’in Kalbi İçin Kehanetler

I

rüknettin’in aynalarda ağladığı kadar var.

bir mevsimin kıyısından tutarsan rüknettin

kurak ovalara yağmurlar yağar,

ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi,

kalbin şiir olup vadilerini sular.

senin de vadilerin vardır rüknettin!

kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini

kurtarıp o yangında ilk önce kalbini

niyedir, aynalarda azalır sesin.

II

doktorum

ben bu kalbimi sarınır örtünürüm

kış gecelerinde o nu yakar ısınırım

üşürsem helak olacağımdan korkarım.

doktorum

gayya kuyusuna inmek istemem

bana bir ip uzat, yağmurlar istemem

aynaları kırarım,suretimi istemem

mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem

yalnız Allah’ı anmak isterim

ben Allah’ı isterim.

III

ben hep aynalardan geçerim doktor

aynalar benden geçer.

Araf’tan bir sepet sarkıtırım aşağı,

doluşur içine narin böcekler

yaşamayı yeni öğrenmiş kelebekler

üşüşür ben kalbimi sarkıtınca aşağı

ben hep aynalardan geçerim doktor!

günahları için ağlayan kim varsa

kanatlarıyla okşar onu melekler.

IV

hep böyle midir

kalbin hep böyle yavaş mıdır rüknettin

aynalar sana bir savaş mıdır rüknettin

yarin dudaklarından trenler geçer de

kalbinin istasyonunda durmaz mı

sen hiç satrançta yenilmez misin

atına binip hep gider misin

bilmez misin, atından ayrı düşen bir vezir

zehir gibi çoğaltır kanında yalnızlığı

ve nihayet şahlar da aynalardan geçer

bir sen mi kalırsın bu rüyada rüknettin

herhalde hep böyledir

bu dünya sevenlere bir tuzaktır rüknettin.

V

Rüknettin’in Kalbi’nin Birinci Muhasarası

buraya kalbinizi kuşatmaya geldiydik

konuşmayı unuttuyduk hâl diliyle söylediydik

dua okuduyduk, yağmur dilediydik

kalbinizi kuşatmaya geldiydik.

hoşgeldiniz. buyrun, işte kalbim.

adımı unuttuğum zamanlarda rüknettinim

gövdesi ihlâl edilmiş bir yetimim.

şu kapıdan buyurun, az ilerisi kalbim.

(...)

XV

bir güle boyun eğdiren nedir

o aşk değilse

nedir kalbe çıkartılan

tutuklama emri

aşk değilse

ah, o sığınaklardan

yitikleri toplayan

ve düşlere vuran gemi

nedir aşk değilse

size kendimden bahsediyorum doktor

‘biraz yağmur kimseyi incitmez’.

XVI

iyi ruhların arasında dolaşan

bir gölgeden sözediyorum

acıdan çatlamış kalbi

soğuğa dayanıklı kılan

bir bilgiden

terkedilmiş şizofrenleri

kendine çeken vadiden

keşişlerin hüznünden

ve bir aşk yüzünden

ayları karıştıran kişinin

tababeti ruhiyyesinden

size kendimden bahsediyorum doktor

ben kar yağarken ıslanmam.

XVII

benim öbür adım rüzgâr

uğradığım orman

değdiğim kalp uğuldar.

de ki gayb seferinde kaybolmuşum

yola haritasız çıkanların

yıldızları ve münhâl yüzleri okuyan

şarkısını unutmuşum

sönmüş taşıdığım ateşle beraber

yaz günleri, uğruna okul kundakladığım âyinler.

de ki bulunur elbet

iyi bir hâl üzre kaybolan kişi.

meğer anka değil bîgâneymişim

kalbim kendine varmadıkça

bitmezmiş yolum, dîvâneymişim

uyardı melekler rüknettinmişim

uyandım bir namaz yürür önümde.

benim de buharım tüterdi doktor

bir zaman, aşktan bahsedilince.

(...)

XIX

şimdi gitsek

bir yerde güneş kalır mı

biz yokken gülleri sulayacak

bir yağmur içeri girer mi

bak yanaşıyor rüknettin

hayalin bize vadettiği gemi

ömrümüzden bir yaz demir alıyor

içine toplayarak

vadiler arasında sıkışmış

son mümini

tütünle dişlerine

âhir zamanı çizen

son şizofreni

ve köyünden dönerken

zikri kendine yoldaş edinen

son havâriyi

su yükseliyor

iyi ki gemideyiz rüknettin

iyi ki senin öbür adın rüzgâr

iyi ki mevsimden mevsime bir yol

yani inanan bir kalbin var.

XX

gözlerini kapat, rüknettin

hissedeceksin bak

geyiklerin ağlayarak dolaştığı

bir vadiden sana kuşlar uçacak

ve serin denizlerin; kara yelkenlerin

tebdil-i kıyafet gezdikleri ormandan

sana tiner çeken

çocuklar uçacak

ve bir sabah namazından

atayurtlarına dönerken

yolda uyuyakalan meleklerim

duasından sana sevda

tüten şiirler uçacak.

doktorum, uçan insandır aslında

kalp denen ırmak

arayıp denizini bulunca

yağmurla karşılaşmamış bir şehre

âniden kar yağınca

dönüp dolaşıp da ruh

rahmet vadisine varınca

uçan insandır aslında.

o halde hamdolsun

hamdolsun cenneti ve cehennemi

bize bir karşılık kılana

rüknettin ve doktoru konuşturana

kalpleri buluşturana

güneşi ve ayı

aşkı ve acıyı

hamdolsun kavuşturana.

Kemal Sayar 

(https://www.liseedebiyat.com/rler/266-k-ile-baslayanlar/kemal-sayar/10464-ruknettinin-kalbi-icin-kehanetler-ksayar.html)

*

https://www.youtube.com/watch?v=5BrIAssS8W4

  "benim aşkım uymaz öyle her saza...."

I mona roza

I sezai karakoç (sacit onan)

*

Monna Rosa

Mona Rosa. Siyah güller, ak güller.

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak.

Kanadı kırık kuş merhamet ister.

Ah senin yüzünden kana batacak.

Mona Rosa. Siyah güller, ak güller.

Ulur aya karşı kirli çakallar,

Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa.

Mona Rosa bugün bende bir hal var.

Yağmur iğri iğri düşer toprağa,

Ulur aya karşı kirli çakallar.

Açma pencereni perdeleri çek,

Mona Rosa seni görmemeliyim.

Bir bakışın ölmem için yetecek.

Anla Mona Rosa ben öteliyim.

Açma pencereni perdeleri çek.

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi,

Bende çıkar güneş aydınlığına.

Bir nişan yüzüğü bir kapı sesi.

Seni hatırlatır her zaman bana.

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi.

Zambaklar en ıssız yerlerde açar

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar,

Işıksız ruhumu sallar da durur.

Zambaklar en ıssız yerlerde açar.

Ellerin, ellerin ve parmakların

Bir nar çiçeğini eziyor gibi.

Ellerinden belli olur bir kadın,

Denizin dibinde geziyor gibi.

Ellerin, ellerin ve parmakların.

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona.

Saat onikidir söndü lambalar

Uyu da turnalar girsin rüyana,

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar.

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona.

Akşamları gelir incir kuşları,

Konarlar bahçemin incirlerine.

Kiminin rengi ak kiminin sarı.

Ah beni vursalar bir kuş yerine.

Akşamları gelir incir kuşları.

Ki ben Mona Rosa bulurum seni

İncir kuşlarının bakışlarında.

Hayatla doldurur bu boş yelkeni.

O masum bakışların su kenarında.

Ki ben Mona Rosa bulurum seni.

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.

Henüz dinlemedin benden türküler.

Benim aşkım uymaz öyle her saza.

En güzel şarkıyı bir kurşun söyler.

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.

Artık inan bana muhacir kızı,

Dinle ve kabul et itirafımı.

Bir soğuk, bir mavi, bir garip sızı

Alev alev sardı her tarafımı.

Artık inan bana muhacir kızı.

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.

Bir gün gözlerimin ta içine bak

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış.

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak.

Altın bilezikler o kokulu ten

Cevap versin bu kuş tüyüne.

Bir tüy ki can verir gülümsesen,

Bir tüy ki kapalı geceye güne.

Altın bilezikler o kokulu ten.

Mona Rosa. Siyah güller, ak güller.

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak.

Kanadı kırık kuş merhamet ister,

Ah senin yüzünden kana batacak.

Mona Rosa. Siyah güller, ak güller.

Sezai Karakoç

(http://siir.me/monna-rosa)

*

(https://www.youtube.com/watch?v=PWibRiWjQ5Q&t=139s)

 "aşkı nerden bilecek bir kerecik ölmeyen..."

I seni sensiz yaşamak 1

I serdar tuncer

*

Seni Sensiz Yaşamak 1

Mendiline aşk düşer kar bakışlı dağlarda

Gözlerinde buz yanar dilenciler şahının

Ceylanlar su başında susuzluktan ağlar da

Anlarsın türküsünü bir ömürlük ahımın

Mendiline aşk düşer kar bakışlı dağlarda

Elinden seni içmek avare bir yıldızın

Uyutmak uykuları kör geceler boyunca

İki büklüm dururken başucunda sonsuzun

Kapanmak secdelere geldiğini duyunca

Elinden seni içmek avare bir yıldızın

Rakseder dudağında bedensiz kelebekler

Aşk değil mi cevabı çıldırtan bilmecenin

Bir sen kaldı geride, o hala seni bekler

Özlemiyle güneş ağlar döneceğin gecenin

Raks eder dudağında bedensiz kelebekler

Zamansız vurgun yürür kuşların kanadına

Ay ışığı gülemez, kapanırsa kapılar

Dalgalanan ben olurum, denizlerin adına

Sende bir rüzgar eser, beni virane kılar

Zamansız vurgun yürür kuşların kanadına

Utanır kaldırımlar gözlerimin renginden

Yürüdüğüm boşlukta gölgem hatıra kalır

Bir an gelirki kalbim firar eder kalbinden

Güneş karanlığa kızar, gökyüzünden usanır

Utanır kaldırımlar gözlerimin renginden

Kardan adam öpmez ki çöllerin dudağını

Deliler sultanıyım, hüzne diyet ödeyen

Gökler niye yazmamış gözlerinin çağını

Aşkı nerden bilecek bir kerecik ölmeyen

Kardan adam öpmez ki çöllerin dudağını

Serdar Tuncer

*

(https://youtu.be/KmiTe3nr_Hs)

hâlbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti...

I münacaat

 I ismet özel

*

Münacaat 

Bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı

ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak

büklümlerinin içten ve dışardan

sarmaladığı günlerde

bir zamandı

heves ettim gölgemi enginde yatan

o berrak sayfada gezindirsem diye

ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.

Vakti vardıysa aşkın, onu beklemeliydi

genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için

halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti

demedim dilimin ucuna gelen her ne ise

vay ki gençtim

ölümle paslanmış buldum sesimi.

Hata yapmak

fırsatını Adem’e veren sendin

bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana

gençtim ben ve neden hata payı yok diyordum hayatımda

gergin bedenim toprağa binlerce fışkını saplar idi

haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne

bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak

bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini

tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş

ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi

Çeşme var, kurnası murdar

yazgım

kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi.

Gençtim ya, ne farkeder deyip geçerdim

nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da

gözyaşı, çiğ tanesi, gizli dert veya verem

ne fark eder demişim

bilmeden farkı istemişim.

Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine

arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!

Yola madem

çöllerdeki satrabı yalvartmak için çıkmıştım

hava bozar, yüzüm eğik giderdim yine

yaza doğru en kuduzuyla sürüngenlerin sabahlar

yola devam ederdim.

Münacaat

Gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim

gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın

onunla ben

hep sevişecek gibi baktık birbirimize.

bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.

Oysa bu sürgün yeri, bu pıtraklı diyar

ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimizde

hani yok burda yanlışı yoklayacak hiç aralık

bütün vadilere indik bir kez öpüşmek için

kalmadı hiç bir tepe çıkılmadık

eriyeydik nesteren köklerine sindiğimizce

alıcı kuş pençesiyle uçarak arınaydık

ah, bir olaydı diyorduk vakar da yoksanaydı

doğruydu böyle kan telef olmasın diye çabalamamız

ama kendi çeperlerimizi böyle kana buladık

gönendi dünya bundan istifade

dünya bayındırladı:

Bir yakış, bir yanış tasarımı beride

öte yakada bir benî adem

her gün küsülü kaldık.

Bunca yıl bu gücenik macera beni tutuklu kılan

artık bu yaşa erdirdin beni, anladım

gençken almadın canımı, bilmedim

demek gökten ağsa bile tohum yürekten düşecekmiş

çünkü hataya bağışık büyük hatadan beri nezaret yer

çiğ tanesi sanmak ne cüret, gözyaşıymış

insanın insana raptolduğu cevher.

Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi

taşınacak suyu göster, kırılacak odunu

kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde

bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin

tütmesi gereken ocak nerde?

İsmet Özel

*

(https://youtu.be/iZP6SBckVbg?si=kARMxHygETBSBrve)

Aşk, perdeleri yırtmaktır. Aşk, sırları çözmektir ve cemal-i yâri burada görmektir. Burada, cemal-i yâri göremeyen körler, yarın ahrette de kör olacaklar ve cemal-i yâri göremeyeceklerdir.

Dinle NİYAZİ’nin sözün,

Bir nesne örtmez Hak yüzün,

Hak’tan ayân bir nesne yok,

Gözsüzlere pünhân imiş..

Aşk, dağları deldirir. Aşk, maksuda erdirir. Aşk, vecdi buldurur. Vecd ise, aşk-u şevkin nefse galip gelmesi hali olduğundan, zâkire zikrin tadını tattırır. Bu öyle bir haldir ki, o ânda zâkirin uzuvlarından birisi kesilse veya kopsa, aşk-u şevk-i vecd ile zikreden Cemal-i lâ-yezali müşahede ettiğinden, o haz ve lezzet içinde acısını bile duymaz. Âşıkların ölümleri halinde de, cemale vuslât bulunduğundan, ruhun vücuttan ayrılmasının acısını, âşık mâ’şuku ile buluşmanın derin hazzı içinde duymaz.

Aşk Yolu Vuslat Tariki, Muzaffer Ozak 

*

gelin ey âşıklar gelin...

(https://youtu.be/D24mOVkylbc?si=LsKWXWXmEa85gGTj)

*

Gelin Ey Âşıklar Gelin

Gelin ey âşıklar gelin

Bu menzil uzağa benzer

Nazar kıldım şu dünyâya

Kurulmuş tuzağa benzer

Bir pîrin eteğin tuttum

Ana belî deyüp gittim

Nice yüz bin günâh ettim

Her biri bir dağa benzer

Pîrim diyemedim ere

Varamadım doğru yola

Günâhım çok yüzüm kâre

Eller yüzü ağa benzer

Günâhım çok başım kaygu

Terk etmedim fenâ huyu

Cümle âlem benden eyu

Benden kemter yoğa benzer

Çağla Dervîş Yûnus çağla

Sen özünü Hakk’a bağla

Ağlar isen başına ağla

Elden vefâ yoğa benzer

Yunus Emre

benim gönlüm tâ ezelden aşk'tan gelir aşka gider...

Aşktan Gelir Aşka Gider, Dervish Brothers

(https://youtu.be/t107ra-XOhM?si=QVxjkk42LelN-WUe)

*

Aşk'tan Gelir Aşka Gider

Benim gönlüm tâ ezelden,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider...

Bir Yol öğrendim Güzel'den, 

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Ten içinde misâfir Cân,

Sûretim ayna, zâhir Cân,

Doğuştan bir muhâcir Cân,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Yol küser yolcu durunca,

Anca başlar, tam varınca,

Mâsivâ çöl, ben karınca,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Bir kanadı kırık kumru,

Yazan böyle yazmış Emr'i, 

Bir kelebek, üç gün ömrü,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Gönlümün boynunda halka,

Bâzı Hakk'a, bâzı halk'a,

Usul usul, düşe-kalka,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider...

Rûhumun dizleri yara,

Yıldızlara sora sora,

Gölgem Yâr'in ardı sıra,

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Dost'a varan var mı? Hani?

Varmak için değil yani,

Adı üzerinde "Fânî"...

Aşk'tan gelir, Aşk'a gider... 

Ferhâd Fânî

Sevmek kumaşı kaliteli insan işidir...

Uğur Işılak

aşkın pazarında canlar satılır...

Yusuf'u Kaybettim, Bora Ebeoğlu

(https://youtu.be/O4rn-jBFrJ8?si=xFmVuC8hrwjZljza

*

YUSUF'U KAYBETTİM

Yusuf'uu kaybettim Kenan ilinde

Yusuf bulunur, Kenan bulunmaz

Bu aklı fikr ile Leylâ bulunmaz

Bu ne yâredir ki çâre bulunmaz

Aşkın pazarında canlar satılır

Satarım canımı alan bulunmaz

Yunus öldü deyu selan verirler

Ölen beden imiş, âşıklar ölmez

Yunus Emre

 "biz kavgadan korksaydık âşık olmazdık..."

I dizi; sevda kuşun kanadında 

I ayhan özen

(https://youtu.be/oQ3xPsUFosk)

"aşk deyince ötesini arama..."

I mihriban

I abdurrahim karakoç

(https://youtu.be/jTFVjfMOQzU)

&

Mihriban

Sarı saçlarına deli gönlümü 

Bağlamışlar, çözülmüyor Mihriban 

Ayrılıktan zor belleme ölümü 

Görmeyince sezilmiyor Mihriban 

Yar, deyince kalem elden düşüyor 

Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor 

Lambada titreyen alev üşüyor 

Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban 

Önce naz sonra söz ve sonra hile 

Sevilen seveni düşürür dile 

Seneler asırlar değişse bile 

Eski töre bozulmuyor Mihriban 

Tabiplerde ilaç yoktur yarama 

Aşk değince ötesini arama 

Her nesnenin bir bitimi var ama 

Aşka hudut çizilmiyor Mihriban 

Boşa bağlanmış bülbül gülüne 

Kar koysan köz olur aşkın külüne 

Şaştım kara bahtım tahammülüne 

Taşa çalsam ezilmiyor Mihriban 

Tarife sığmıyor aşkın anlamı 

Ancak çeken bilir bu derdi gamı 

Bir kördüğüm baştan sona tamamı 

Çözemedim çözülmüyor Mihriban

Abdürrahim Karakoç / 1960 (Dosta Doğru)

"gerçek sevgi almak değil vermektir..."

I abraham joshua twerski

(https://youtu.be/JwqQqwenmc0)

 "bir insanı sevmeye yokluğundan başlanır..."

I dizi; tutunamayanlar

I murad zaloğlu, osman nail doğan

(https://youtu.be/HYAKQevYEN4?si=kzfM8A-FMINNNVW2)